سلام صنعت/مجید مصطفوی
بیشک رشت، این نگین سبز شمال، با بافت تاریخی و اصالتی که در رگرگِ کوچهپسکوچهها و خیابانهایش جریان دارد، برای هر رشتی و هر ایرانی، یادآور خاطرهها و هویتی ریشهدار است. خیابان مطهری، به عنوان یکی از شریانهای اصلی و با پیشینهای قابل توجه، نماد این اصالت است.
اما امروز، سایهای شوم از بیتدبیری بر پیکر این خیابان تاریخی افتاده و شکل و شمایل آن را دگرگون ساخته است.متأسفانه در ماههای اخیر، پدیدهای ناخوشایند و آسیبزا، بار دیگر در این محدوده سر برآورده است: تجمع دستفروشانی که بیضابطه و بدون در نظر گرفتن هویت مکانی، بساط خود را در پیادهروها و معبر عمومی پهن کردهاند. این اتفاق، تنها یک معضل ترافیکی یا نظافتی نیست؛ این یک ضربه فرهنگی به بافت قدیمی و اجتماعی این منطقه است.
زمانی که پیادهروی تاریخی که باید محل گشتوگذار آرام شهروندان در عصر روز جمعه و زندهبودن خاطرات جمعی باشد، به یک بازار شلوغ و بیقاعده تبدیل میشود، گویی تیشه به ریشه هویت شهری زده میشود.نکته تاسفبارتر تکرار این چرخه معیوب است. همه به خاطر دارند که در سنوات گذشته، شهرداری و شورای شهر با صرف هزینه و انرژی، این بساط را جمع کردند و نظمی نسبی برقرار شد. اما امروز شاهد بازگشت قویتر این پدیده هستیم.
این بازگشت، نشان از ضعف در مدیریت پایدار و نبود برنامهریزی جامع دارد. جمعآوری مقطعی، مانند مسکنی موقت است که درد کهنه را درمان نمیکند.سؤال اینجاست: چرا به جای برخوردهای مقطعی و صرفاً سلیقهای، برای این معضل، راهحل بنیادی اندیشیده نمیشود؟
آیا نمیتوان با ایجاد بازارچههای دائمی و مشخص در مکانهای مناسب شهر مثل بازار پروانه ای در تهران، هم به نیاز معیشتی این قشر پاسخ داد و هم حریم خیابانهای تاریخی و هویتدار شهر را حفظ کرد؟ چرا نظارت مستمر و هوشمند جایگزین برخوردهای ضربالاجلی شده است؟
شهروندان رشت سزاوار شهری منظم، پاک و هویتمند هستند. خیابان مطهری و سایر بافتهای تاریخی، میراث مشترک ما هستند و حفظ آنان وظیفهای همگانی است.
از شهرداری و شورای شهر در واپسین ماههای حکمرانی خود به عنوان متولیان مستقیم این امر، انتظار میرود با عزمی جزم و با خروج از چرخه بیتدبیری، برای این مسئله چارهاندیشی اساسی کنند.
برنامهای که در آن ساماندهی واقعی، مکانیابی مناسب و نظارت پیوسته بر تداوم آن وجود داشته باشد.باشد که سایه شوم بیتدبیری از سر شهرمان پراکنده شود و شکوه و اصالت رشت، برای نسلهای آینده نیز پابرجا بماند.